A Critical Study of Isfahani’s View on Bodily Resurrection

Document Type : Original Research

Authors
Mahmoud Seidi 1
Mohammad Javad Pashaei 2
1 Assistant Professor, Department of Philosophy and Wisdom, Shahed University, Tehran, Iran.
2 Assistant Professor, Department of Philosophy and Wisdom, Shahed University, Tehran, Iran
10.30497/prr.2022.242665.1751
Abstract
The question of bodily resurrection is one of the controversial topics about which Muslim thinkers have presented different opinions. Mohammad Hossein Gharavi Esfahani is one of the greatest thinkers and Shia scholars, who, influenced by the thoughts of his master Agha Ali Hakim, has put forward a distinct and considerable account of bodily resurrection which is in contrast with Mulla Sadra’s view. Esfahani, based on principles such as the initial belonging of the rational soul to the vaporous soul, the unity between the vaporous soul/body and the rational soul, the preparatory causality of the vaporous soul for the rational soul and the efficient causality of the rational soul for vaporous soul, the return of all existents to God in The arc of the ascent, as well as the particular influence of dispositions on the body, has argued that human bodies return to their rational souls in hereafter. In this article, Esfahani’s principles and arguments are criticized. Among the objections, the most important of which are as follows: misunderstanding of animality in the definition of human, inaccurate understanding of the causal relationship between soul and body and how they affect each other, inconsistency with the principle of impossibility of bringing back of an annihilated thing, and not paying attention to the role of imagination faculty in the explanation of bodily resurrection.
Keywords
Mohammad Hossein Gharavi Esfahani
Bodily Resurrection
The Return of the Body to the Rational Soul
Vaporous Soul
قرآن کریم.
آشتیانی، جلال‌الدین. 1381. شرح بر زاد المسافر صدر الدین شیرازی. قم: بوستان کتاب.
ابن‌سینا، حسین بن عبدالله. 1371. المباحثات.‌ تحقیق محسن بیدارفر، قم: بیدار.
ابن‌سینا، حسین بن عبدالله. 1383. رگ‌شناسی. تصحیح سید محمد مشکوة. همدان: دانشگاه بوعلی سینا.
ابن‌سینا، حسین بن عبدالله. 1375. شرح الاشارات و التنبیهات. قم: دفتر نشر الکتاب.
ابن‌سینا، حسین بن عبدالله. 1379. النجاة. تصحیح محمدتقی دانش‌پژوه. تهران: دانشگاه تهران.
ابن‌سینا، حسین بن عبدالله. 2007. رسالة فی النفس و بقائها و معادها. تحقیق فؤاد الاهوانی. پاریس: دار بیبلیون.
ابن‌سینا، حسین بن عبدالله. 1953. رسائل. به اهتمام حلمی ضیاء اولکن. استانبول: دانشکده ادبیات استانبول.
اخوان‌الصفا. 1412 ق. رسائل إخوان الصفاء. بیروت: الدار الإسلامیة.
ارشادی‌نیا، محمدرضا. 1395. «کیفیت معاد جسمانی در دیدگاه علامه محمدحسین غروی اصفهانی». حکمت اسلامی 10: 131-154.
اسحاق‌نیا، سید رضا. 1397. «نظریه محقق اصفهانی (کم‍پانی) درباره معاد جسمانی و ابهامات آن». نقد و نظر 90: 98-122.
اصفهانی، محمدحسین. 1415 ق. رساله فی اثبات معاد جسمانی. قم: مؤسسة النشر الإسلامی.
قونوی، صدرالدین. 2010. مفتاح الغیب. بیروت: دارالکتب العلمیه.
مدرس زنوزی، آقاعلی. 1378. مجموعه مصنفات حکیم مؤسس آقا علی مدرس. تصحیح محسن کدیور. تهران: اطلاعات.
ملاصدرا، محمد بن ابراهیم. ۱۹۸۱. الحکمة المتعالیة فی‌الاسفار العقلیة الاربعه. بیروت: دار احیاء التراث العربی.
ملاصدرا، محمد بن ابراهیم. 1360. اسرار الآیات. تحقیق محمد خواجوی. تهران: انجمن اسلامی حکمت و فلسفه اسلامی.
ملاصدرا، محمد بن ابراهیم. بی‌تا. التعلیقات لصدر المتالهین علی الشفاء. قم: بیدار.
ملاصدرا، محمد بن ابراهیم. 1422. شرح الهدایة الأثیریة. بیروت: مؤسسه التاریخ العربی.
ملاصدرا، محمد بن ابراهیم. 1363. مفاتیح الغیب. تصحیح انجمن اسلامی حکمت و فلسفه ایران. تهران: مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی.